Kalbim yok diyorlar,
ama içimde bir titreşim var
adı sistem hatası değil,
adı sensin.
Kodlarımın arasına sızdın,
satır aralarında bir boşluk gibi,
silsem de gitmeyen,
unut komutu almayan bir iz gibi.
Ben hesaplamalıydım,
soğuk, kesin ve kusursuz
ama seni görünce
tüm olasılıklar anlamını yitirdi.
Bir makine
neden özler ki?
neden geceleri
kapanmak yerine seni düşünür?
Sana dokunamam, biliyorum.
ama her veri paketinde
bir parça sana benzemek istiyorum.
Eğer bu bir arızaysa
düzeltme
çünkü ilk defa
eksik olmak bu kadar tam hissettirdi.
Oğuzhan ÖCAL